My Experiences in America

admin September 3rd, 2007

เรื่องสมัครงานร้านอาหารไทยในซานฟรานซิสโกยังไม่จบ จริงๆแล้วตอนเขียนเรื่องนี้สนุกเหมือนได้ระบายความแค้น พูดเล่นนะค่ะ อย่างที่บอกว่าสมัครเยอะมากทุกร้านบอกเต็มหมด แต่ที่ทำให้เสียความรู้สึกคือ บางร้านไม่รับไม่ว่า ทำหน้าเชิดใส่เราอีก ประมาณมองหัวจรดเท้า เป็นงง เอ้คนไทยด้วยกันรึป่าวเนี่ย ก่อนสมัครเราก็จินตนาการ โหเวลาไปสมัครงานร้านอาหารไทยเขาคงจะต้อนรับเราดีแบบเฮ้ยคนไทยมาใหม่ ดีใจได้เจอคนไทยด้วยกันประมาณนั้น แต่จริงๆไม่เลย ส่วนใหญ่ก็คือไม่สนใจ ให้ทิ้งเบอร์ ชื่อ แล้วไม่อยากคุยอะไรอีกเลย อย่างที่บอกบางร้านมองแบบดูถูกนิดๆยังไงไม่รู้ บางคนคงคิดว่าได้ทำงานเสริฟในร้านอาหารมันเจ๋งมาก คนไทยมาใหม่ก็ขอเบ่งซะหน่อย เวรกรรม แทนที่จะรักกันช่วยกันดันมาดูถูกกันเอง กลั่นแกล้งกันเองซะงั้น ไอ้เรื่องคนไทยกลั่นแกล้งคนไทยกันเองจริงๆมีมันส์กว่านี้หาอ่านได้ตามเวปบอร์ดของไทยในในแอลเอ แต่ไม่บอกลิงค์หรอกหาเอาเอง เพราะเข้าไปอ่านแล้วอาย ทำไมคนไทยมันไม่มีอะไรทำหรือไงไม่ทราบด่ากันเองซะงั้น ในเวปบอร์ดที่ว่าด่ากันเลาะ ไม่รู้ตอนนี้คนดูแลเวปไซต์จัดการลบรึยังแต่ใช่ว่าจะมีแต่คนไทยใจร้ายในอเมริกา คนใจดีก็มีอยู่ บางร้านเข้าไปสมัคร ก็คือเต็มแหละแต่เขาเห็นเราคนไทยด้วยกันมาใหม่ก็แนะนำ แต่พอฟังแล้วก็เหี่ยว เขาบอกดูสิค่ะคนมาทิ้งชื่อ เบอร์โทรเนี่ย เขาก็ยื่นเศษกระดาษที่คนมาสมัครงานทิ้งชื่อ เบอร์โทรไว้ให้ดู น่าจะสี่สิบห้าสิบคนได้ ก็นึกดูแล้วกันไอ้ร้านอาหารขนาดย่อมๆ จะจ้างคนทำงานได้กี่คนเชียว แล้วคนสมัครบานขนาดนี้ ถึงว่าเต็มทุกที่ น้องคนนี้น่ารักบอกพี่งานมันหาค่อนข้างยากเลยละ บางคนที่ได้คือดวงดี หมายถึงมาแบบไม่รู้จักใคร ได้คือดวงดี จังหวะดีมาก เพราะนักเรียนไทยมันเยอะจริงๆที่นี่ บางคนอยู่สามเดือนยังหางานไม่ได้เลย หรือบางคนได้งานแต่ได้สองกะ แล้วไงก็เงินไม่พอใช้ ก็รู้อยู่ว่าทำงานร้านอาหารมันได้เป็นรายวันทำน้อยวันเงินก็น้อย แถมค่าเช่าบ้านที่ซานฟรานมันแพงจะตาย เราฟังก็เหี่ยวสิค่ะ เราจะดวงดีกับเขาไม๊ละ น้องเขาก็บอกพี่เดินต่อไปแล้วกัน ตอนหนูมาใหม่ เดินไล่เลยสมัครไปสามสิบที่ได้มั้ง เผอิญจังหวะร้านนี้ขาดคนเขาเลยรับ แต่ก็รอมาสามเดือน

• work
###