บนเครื่องบิน On the Airplane to America
admin August 19th, 2007
มาถึงระยะเวลาอันแสนจะยาวนานและทรมานบนเครื่องบินกันดีกว่า โหตั้งสิบกว่าชั่วโมง บอกรึป่าวคะว่าบินไปคนเดียว แถมเป็นการบินคนเดียวครั้งแรกและไกลมากอีกต่างหาก ก่อนหน้านั้นก็เดินทางไปเที่ยวต่างประเทศบ้างแต่ก็ในแถบเอเชียบ้านเราและไปกันหลายคน แต่คราวนี้ไกลที่สุดและไปคนเดียว
ก็ตังค์ไม่ค่อยมีก็นั่งชั้นประหยัด มันก็แคบสิค่ะยืดขาหรือจะเอนนอนก็ไม่ได้มาก อยากนอนแต่นอนไม่หลับมันเมื่อยมาก เลยอยากแนะนำว่าบินยาวชั้นประหยัดนั่งริมทางเดินก็ดีเพราะมันลุกเดิน ไปห้องน้ำง่ายดีไม่รบกวนคนอื่นถ้านั่งในโหออกทีคนนั่งริมก็ต้องลุกออกบ่อยๆก็เกรงใจเขานะค่ะ
พอขึ้นเครื่องอันนี้คือจากไทเปไปซานฟราน คนที่นั่งข้างๆเขาเป็นอเมริกัน นั่งปุ๊ปเขาก็ถามคนไทยใช่ไม๊ครับ เออผมจำคุณได้เห็นคุณตั้งแต่สุวรรณภูมิแล้ว ซักพักเขาก็เริ่มพูดไทยเราก็เออดีอะ พูดไทยได้ด้วย พูดเก่งอีกตางหาก ก็เลยได้เพื่อนคุย ฝรั่งคนนี้เข้ามาทำวิจัยที่เมืองไทยบ่อยๆ เขาบอกทำวิจัยด้านพฤกศาสตร์ รวมทั้งทำวิจัยในประเทศอื่นๆในแถบเอเชีย เขาพูดได้ทั้งไทย เขมร ลาว มาเลย์ เก่งจัง เขาเป็นอาจารย์อยู่ในมหาวิทยาลัยที่ Oregon
มีเพื่อนคุยก็ดีแต่บางทีเราก็ขี้เกียจคุยอยากอยู่เงียบๆคนเดียวบ้างเหมือนกัน แต่คุยกับฝรั่งก็ดีจริงๆฝรั่งเขาปลื้มบ้านเราจะตายบอกน่าอยู่ ของถูกอีกต่างหาก แต่คนไทยบางคนบอกเมืองไทยมันแย่ อยากอยู่เมืองนอก คนเรามักอยากได้อะไรที่ตัวเองไม่มีเสมอ
อยู่บนเครื่องก็ไม่อดอยาก เขามีอาหารเย็นให้ อีวาอาหารก็ใช้ได้ แต่ใครอยากติดของคบเคี้ยวแก้เซ็งก็ดี แต่ดีที่สุดคือพยายามหลับ บางคนก็กินยานอนหลับเพราะมันนานทรมาน แต่ตัวเองไม่หลับเลยตลอดเวลาสิบห้าชั่วโมงจนถึงสนามบินซานฟรานซิสโก
อ๋อพอใกล้ถึงแอร์เขาจะแจกเอกสารที่คุณต้องกรอกในการเข้าประเทศ ซึ่งรวมทั้งเอกสารที่ให้แจกแจงสิ่งที่คุณต้องเสียภาษี มูลค่าสิ่งของที่ขนมา อิอิ พยายามเขียนมูลค่าให้มันน้อยเข้าไว้ ถ้าไม่มีอะไรต้องเสียภาษีก็บอกไม่มี อย่าไปเขียนว่าในกระเป๋ามีของมีมูลค่าเยอะแยะ แล้วคุยต่อว่าทำไม เพราะมันมีผลตอนคุณผ่านด่านตรวจคนเข้าเมือง Immigration ที่สนามบิน
- อื่นๆ ###